19 Kasım, 2006

Çık artık güneş...çıııkk..=(




İşte gel gitlerimden biri daha canım çok sıkkın biliyorum ki bu sıkkınlık diğerleri gibi gelicek ve geçicek..

Ama bu kez çok ısrarcı gitmiyor bir türlü,ne aldığım one a day vitaminleri,ne kızımın güler yüzü,ne goncanın elinden içilen türk kahvesi ,ne pazar sebzeleri keyfimi yerine getirmiyor.

Zaman ilerledikçe yaşanan sıkıntılar artık iz bırakır hale geliyor bunu derinden hissediyorum.Bundan 6 7 yıl öncesine kadar bir sıkıntıyı yada üzüntüyü unutmamın tek bir yolu vardı o da uyumakdı....
Sabaha kalktığımda bir gün önce yaşadığım sıkıntıdan eser kalmazdı...

Şimdi çok farklı çok....Sebepsiz bir kere her şeyden önce .Ya da uzun süren birikim ve içe atışın etkisi.Bazen inanamıyorum..Eskiden ne çok güler kahkaha atardım,şimdi düşünüyorumda kahkaha atmayalı ne çok oldu ya...Gaffur ve Burhan (Avrupa Yakası) da olmasa gülemiycem sanırımmm..

Acil bir hobi edinmem lazım ama zaman problemi.

Hayır ben artık kitap da okuyamıyorum.İngiliz edebiyatı mezunu olduğum için kitap okumak benim için bir yaşam biçimi iken şimdi kitaplar,başucumda sürünüyor.

Bilmiyorum ya.YOLUN YARISI krizi mi yoksa??

Comments:
Canım, yolun yarısı diye birşey kabul etmiyorum bu biiirrrr, öyle bir kriz yok bu ikiiii, acil bu durumdan kurtulmalısın yoksa kronikleşir bu üçççç. Geçen sene çok büyük bir üzüntü yaşamıştım. Ve üzüntü kaynağı beni sık sık acıtıyordu ve gittikçe daha bunalıma düşmeye başlıyordum. Bir gün anneme gittim. Halıya uzandım. Annem ve oğlumla şakalaşıp sohbet ederken birden tavana baktım ve "biri bana yardım etsin" diyerek bir yandan ağladım, bir yandan bağırdım. Korkunçtu... Cidden yardıma ihtiyacım vardı. Doktorum, ailem ve kendim sayesinde düzeldim. Artık hayata o kadar iyimser bakabiliyorum ki. Bunaldığım olmuyor mu, oluyor ama çabuk topluyorum. Geçmezse mutlaka iyi bir doktordan yardım al, inan çok işe yarıyor. Bazen bazı durumları kendimiz düzeltemiyoruz, geçer nasılsa diye baktığımız problemler çığ haline gelince patlıyoruz. Patlama anını bekleme sakın. Eskiden taktığım hiçbirşeyi şu an umursamıyorum.
 
Bazen bana da oluyor. İçimden hiçbirşey gelmiyor, canım hiçbirşey çekmiyor. Dışardan bakıldığında, tembel tembel oturuyor gibiyken, içimde fırtınalar kopuyordu. Bi kere çok kötü olmuştum. Etrafımdakilere de surat yapıyor, bunalım bunalım takılıyordum. Sonra annemle, teyzemle ve kuzinemle oturup uzun uzun konuştuk. Meğer neler biriktirmişim içimde. Konuştukça rahatladım, söylediklerime kendim bile şaşırdım. Psikoloğa gitmek de böyle bişey herhalde. İnsan konuştukça, içinden neler neler dökülüyor. Halbuki bazen farkında bile olamıyorsun, neler biriktirdiğini. Ama sonra geçiyor. Yine eskisi gibi oluyorsun.
Çok yakın bi arkadaşınla, yakınınla konuş, rahatla derim. Eminim geçer:))
Bence bunun yaşla ilgisi yok. İş hayatı, ev, çocuk (ki mercimek neler geçirmişti), farkında olmadan stres üstüne stres biniyor. Seni ne mutlu edecekse, onu yap şu sıralar:)
 
hem mevsimsel hem de senin belirttiğin gibi içine atmalar sonucunda oluşan bir durum olabilir sevgili age. böylesi hallerde doktordan yardım istemek en akıllıca yol. hepimizin zaman zaman düştüğü bir durum bu. kronikleşmeden çözüme ulaşman dileği ile. yardım almalısın..
 
Eskilerin acısı şimdi çıkıyordur agecim..İnsanların yaşı ilerledikçe bazı şeyleri daha çok takıyorlar anladığım kadarıyla...
 
Agecim bu dönem herkes benzer duygular yaşıyor. Kimi zaman yaşadığımız duygular daha yoğun olduğu için kolay atlatamıyoruz. Ama unutmamak lazım geçici duygular bunlar. Bende İngiliz Dili ve Edebiyatı mezunuyum ve kitap okumak benim için vazgeçilmez.
 
agecim canim olur böyle sebepsiz karamsarliklar, bendede oluyor yasla ilgisi yoki..bazisi cabuk atlatiyor, bazisi takilip kaliyor biraz.belki gecmiste yasananlar belki arayistan belki degisiklik gerektigindendir. sebebi ne olursa olsun kendini birakma bu üzüntüye. ne kadar cok derine dalarsan, ne kadar cok düsünüyrsen okadar kendini yipratir bitirirsin!!hic yok yere..kendini mutlu edicek seyler vardir, ufakta olsa..en önemlisi kizini düsün:))
 
Evet evet farklı birşeylerle uğraşmak iyi gelecektir Age.
 
AGEcugum kelin merhemi olsa basina surer diyerek diyecek birsey bulamadgmdan nacizane susuyorum dostum:(
 
oh captain, my captain..
ne yolun yarisi, hayat asıl şimdi başlıyor...
 
Kisin, soguklarin, bulutlarin getirdigi s1k1nt1d1r, insallah gecer hemen. Acik havada yuruyus belki biraz rahatlatir sizi. Daha cok gencsiniz, oyle orta yas krizi olamaz. Sevgiler.
 
Renkler, yaşadığının bir benzerini geçen hafta gece vakti bende yaşadım ama dediğin gibi kronikleşmesi ya da kronikleşiyor olma sinyallerini almak bile beni üzüyor.Tabiki hayat devam ediyor ,tabiki herşeyden önce canım kızım var,onun için BİR ŞEY YOKMUŞ GİBİ yapmaya devam etmekden başka yapacak bir şey yok gibi.Dışardan yardım bahsi ise nedense beni korkutuyor,ben kolay kolay içimi açamamki!!!Arkadaişlarıma güvenmem için bile en az bir yıl gerek bana!!

Mercan,"biriktirme" olduğu kesin,ben zaten hiç bir zaman sinirlendiğim şeye anında tepki veremem .Bir şey canımı sıkar,uzuuun süre düşünür taşınır kendimi bitirir eğer kendi içimde çözemezsem problemi konuşurumm...Kötü bir şey bu ama sanırım soya çekim canım annem de hep olgun ve içine atan bir kişidir .Ona çektiğim kesin..

Yalnızlar kraliçesi,doktor nedense benim için çok itici geliyor.Her şeyden önce güvenicek bir doktor bulabilmek başlı başına bir sorun,ona zaman ve bütçe ayrı bir dert...ne biliyim...işte of..

Birten cim,zaten hep diyorum allaha şükür iyki kızım var..Onun sayesinde bazı şeylere daha az ciddiye alarak bakıyorum.Ayrıca "geçmiş" ve "arayış" konularında da katılıyorum sana...


Annelogcum,zaman bulabildiğim anda bende bir şeyler yapacağım inşallah sadece kendim için..


Kuğucuum,olsun susman bile yeter...=)

Filliboya ne güzel bir comment olmuş bu..Demek yeni başlıyor.Bak güneş gösterdi ucunu şimdi..=)Bu arada yoksunuz uzuun zamandır??

Pınarcım teşekkür edrim çok,iltifatına genç olmak değil de genç hissetmem lazım kendimi
 
Böyle karamsarlıktan vazgeçemn gerekli...Ciddi ciddi karmsarlık çok kötü olmucağı bile varsa oldurtuyor..Senin daha küçücük kızın var ve sen daha çok gençsin bunu unutma :)
 
İnternette de yardım siteleri var..ya da psikolojik şeyler oku..Bazen ben derdimin çaresini bir yazı okurken bir cümlede buluyorum :))
Mail adresin yok..Onun için buraya yazıyorum..
http://www.agapedanismanlik.com/makaleler.asp?ID=55 bu ve bunun gibi yazılardan okuduğuma göre yaşdönümü yaşıyor olabilirsin..
 
Evet gamzeli kesinlikle öyle ,olmayacağı varsa bile oldurtuyor....

Asortik,hemen bakacağım...=)
 
okurken aklımdan kitap geçmişti ama postun sonunu okudum sonra. ama mutlaka farklı bişeylerle uğraşmak iyi gelir age35. ben yolun yarısına gelmediğim halde bende de oluyor. ondan değildir yani:) dönemsel bişey heralde. çabuk ferahlarsın inşallah.
 
hayatın koşuşturmacıdır belki de? ama dediğin gibi başka bir şeyle uğraşsan o zaman böyle düşünmeye fırsat kalmaz, belki yeni bir çevre? Ama mutlaka her çarşamba Gaffur:))) geçer geçer, iyi düşün.
 
Günaydın;
1. sınıf çocuğu annesi yazınızı gülerek okudum, ardından böyle bir yazı bekliyordum.
Ayni şeyleri yaşamışız,işten koştura koştura eve geliş, çocuğu mutfak masasına oturtarak fiş yazdırmaya çalıştırma, bir yandan yemek yapma, bir de erkenden uyur saat 8 olmadan ödev yapılıp yemek yenmiş olacak yoksa masada uyuya kalır.
Bu arada ben herşeyi unutur oldum hatta dr gittim unutuyorum herşeyi ben dedim, bana bitkisel kökenli bir ilaç verdi. Bir süre sonra görüştük; ilaçlarınızı kullanıyormusunuz? nasıl oldunuz? dedi. Ben ilaç içmeyi unutuyorum dr bey dedim. Böyle ümitsizdim yani. Şunu derim o yıl bana birşey olmadı ise artık birşey olmaz.
Yine tarihi bir yorum oldu:)) çok düştü çenem bu aralar.
 
Canım hepimiz zaman zaman böyle hissediyoruz. Önemli olan bu sıkıntıdan kısa sürede sıyrılabilmek. Kendini mutlu hissedebileceğin şeyler yap. Bunu yazmak kolay biliyorum buraya:) Ama yapmayı istediğin, seni mutlu edebileceğini düşündüğün şeylerin listesini yap kendine ve en yapılabilirden başla. Bir konu hakkında araştırma yapabilirsin. Ama sıkıldığın ortamdan çık, biraz farklı şeylerle uğraşmak çok iyi gelebilir diye düşünüyorum.
 
age vallahi pişti. benim de acil yeni bir tabloya başlamam lazım.
yalnız ben en son piraye yi okudum. çok güzel kitap şiddele tavsiye ederim

nimet
 
Canım Age
Sen uzat bir ayagini, al cayini kahveni, bol bol izle gaffuru, cakkidi caldikca an gaffuru ve beni:) Hersey geciyor, derin bir nefes al, en cok neyi seviyorsan onu yap, cok bunalmana izin verme, istedigin her zaman beni ara:) Olmadi Nimet'i de takar koluma gelirim.
 
Pınarcım,hayat böyle işte zaman geçtikçe sıkıntılar daha bir yığılıyor galiba.

Şeydacım,bu çarşamba GAFFUR yerine yaprak dökümü seyredip ağladım daha iyi geldi..=)

Kuzine,çok fene demek ilaç almayı da unutuyordun ama çok doğal aslında günlük vitaminimi almayı unutmayım diye bende ne hatırlatmalar icat ediyorum..


Ceydacım,sen birde 3 çocukla ,ne diyim allah yardımcın olsun..Ortam değiştirme konusunda haklısın artık şubat tatiline kadar sabredeceğiz..

Nimet ,bende yeni bir puzzle a başlayım o halde.Piraye de bakacağım mutlaka teşekkür ederim.

Sardunyacım,ne güzel bir comment olmuş böyle...Ben Ankara ya gelince umarım görüşebiliriz.=)
 
valla bende yolun yarısı diyip duruyorum boyle bunalıma giriyorum zaman zaman ama yasla ilgisi yok sanırım montonluklar canımızı sıkıyor, iş, ev, cocuklar aynı seyler hergun tekrarlanıyor hayatımızda degisiklikler mutlaka istiyoruz henuz 1 cocugun varken yani kucuk bir cocugun yokken biseyler yap vakit ayır inan benim vaktim olmuyor cok istiyorum biseyler yapmak ama zaten şu durumda bile yetişemiyorum. ah ah yazan herkesi okudum cogumuzun yok birbirimizden farkımız.
 
Sevil,gerçekten senin işin çok daha zor..Allah hepimizin yardımcısı olsun.
 
ogretmenler gunun kutlu olsun canim, bu meslekte daha nice guzel seneler diliyorum sana...

sevgilerimle,
Banu
 
Banucum çooook teşekkür ederim..=)
 
Hic sanmam yoksa yolun yarisini gecenler ne yapsin di mi ama? :))

Mevsimlerdendir ya da ne biliyim insan beyninde cozulememis o kadar cok sey var ki, onlardan biridir :)

Bozma moralini :)) Hayatta yaptigin en guzel seye; kizina bak :)
 
öğretmenler gününü kutlarım.
 
Bani,çözülemeyen şeyler olduğu konusunda haklısın..Evet ve yine haklısın hayatta yapyığım en güzel şey kızıııım..=)

Yalnızlar kraliçesi teşakkür ederim senide tebrik ediyorum..
 
Kesinlikle yaşla ilgili olmadığına inanıyorum daha 2. çocuğum yokken 24 yaşında yaşadım senin yaşadığın iç sıkıntısını yaklaşık bi 4-5 senede bu dönemden sonra tekrarlamaya başladı galiba.Ne yapabileceği konusunda bi fikrim yok ama kesnlikle omuzlara binen yükün tek başına kaldırılamayışının çığlığı olduğunu biliyorum.Ne zaman azalıyor bu hayat hep böyle deyip daha kötüsü olmadığına sevinince biraz geçiyor.Açık havalarda yürümek çok iyi geliyor.
 
Gazel vakti,haklısın belkide yaşla ilgiis yok tamamen yaşantı..açık havada yürümek bana hep iyi gelmişdir..
 
Sevgili Age,
Hayat hiç kolay değil... Hepimiz bu yaşadıklarını zaman zaman yaşıyoruz. Yelkenleri suya indirmemek lazım. Güçsüz de olacağız, mutsuz da, ümitsiz de... Önemli olan bir şekilde toparlanabilmek. Hayatta herşey zamanla bir şekilde yoluna giriyor ve her zaman yardım geliyor. Önemli olan bunun farkında olabilmek. Pınar
 
Yorum Gönder



<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?

illa okumam lazım
HEY GİDİ GÜNLER