26 Şubat, 2009

Those were the days ...

Yazıyorduk heyecanla her gün üşenmeden ,dar atıyordum kendimi eve herkes ne yapmış diye ?O gün yazımı yazamazsam kendimi iyi hissetmeezdim resmen..

Hayat karmaşası gerçekten insanı yapmayı sevdiği şeyleri yapamamaya götürüyor farkında olmadan.

Ne karmaşası diyeceksiniz.

** Öncelikle annem kadar sevdiğim kayınvaldemi,uzun ve zorlu bir hastalık maratonundan sonra kaybettik bu yaz.Çok zor günlerdi.O musallat taşında yatarken onu öptüğüme inanamıyorum.Nasıl bir cesaretdi ?Uzun zaman toparlanamadım.Hala da kabullenebilmiş değilim.Ölüm ,kaybetme acısı hakikaten insanın yaşayacağı en zor duygulardan biri.=(

** Ekonomik krizin getirdiği çözülemeyesi maddi sıkıntılar

** Aşırı yoğun iş hayatı

İşte sizlerden ayrı kalmamın kabaca sebepleri .

24 Şubat, 2009

GALIBA I'M BACK =D

Insan hayatı ne garip yahu! Bir vakit vardı blog arkadaşlarım vardı benim okumadan edemediğim,üzüntüsü benim üzüntüm sevinci benim sevincim olan...Sonra noldu age in hayatı biraz fırtınalandı durulamadı epey,ilk ne yaptı blogunu ihmal etti diz boyu ,herşeyi ettiği gibi =(

Dönmek istiyorum bir heves ,özlüyorum çünkü o hesapsız ,karşılıksız paylaşımları,Asortik Hanımın samimi yazılarını,Sarduyanın fotolarını, kamplunbağayı,Zeynebi,Nimeti,Crescenti,Huysuz Hanımı,Hayal Hanım,Renkler,Kuğu,Fikrimin İnce Gülü...daha nicesi

Tek endişem unutulmuş olabilir miyim? Bıraktığım yerden devam edebilir miyim ?

This page is powered by Blogger. Isn't yours?

illa okumam lazım
HEY GİDİ GÜNLER